» Stefaan.franco@skynet.be
Potterierei 72 - 8000 Brugge

« Pagina terug

» Hoofdpagina
» God laat zich ontmoeten


Aanvullende teksten
» 0p zoek naar enkele oorzaken voor de crisis van de biecht
» Het integrale vergevingsmodel van J. Monbourquette

Boete en verzoening

God, de barmhartige Vader, heeft de wereld met zich verzoend door de dood en de verrijzenis van zijn Zoon en de heilige Geest uitgestort tot vergeving van de zonden. Hij schenke u door het dienstwerk van de Kerk vrijspraak en vrede. En ik ontsla u van uw zonden in de naam van de Vader en de Zoon en de heilige Geest.

 

Boete en verzoening
Het sacrament van boete en verzoening wordt meestal kortweg 'de biecht' genoemd en verkeert tegenwoordig in een diepe crisis. Daarbij spelen allerlei oorzaken een rol, maar ook misverstanden, onplezierige ervaringen bij het biechten vroeger enzovoort. Een belangrijke oorzaak ligt in de moeite van veel mensen om hun eigen tekorten te erkennen als schuld ten opzichte van God, dit wil zeggen als zonde. Woorden als 'zonde' en 'bekering' liggen niet goed in de markt vandaag.

Nochtans neemt in de verkondiging van Jezus de oproep tot bekering een belangrijke plaats in. Marcus vat Jezus' prediking kernachtig samen aan het begin van zijn evangelie: 'Het Rijk Gods is nabij, bekeer u en geloof in de Blijde Boodschap' (vgl. Mc 1, 15). Bekering hoort wezenlijk bij het leven als gelovige. Wie voor God durft te gaan staan, merkt namelijk duidelijker het contrast met zijn eigen leven. Zich bekeren is letterlijk een fundamentele koersverandering van de mens, je levensweg bijsturen, je afkeren van het kwade en je toewenden naar God. Geloven en zich bekeren, beminnen en de liefde steeds verder uitzuiveren zijn als de twee zijden van dezelfde medaille. Het zijn twee manieren om onze levensverbondenheid met God en met medemensen stevig te houden.

Want die verbondenheid kan slijten door verwaarlozing en door tal van kleine tekorten. De levensdraden die ons met God en met elkaar verbinden, kunnen ook afknappen door zware fouten. Dit is precies zonde: de levende relatie met God en met medemensen laten scheuren of verloren gaan. Er zijn vele manieren om te werken aan bekering zoals de dagelijkse aandacht voor de 'levensdraden' (klassiek d.m.v. vasten, gebed en aalmoezen), het beleven van het doopsel en de eucharistie, het beleven van boetetijden (Veertigdagentijd bijvoorbeeld) enzovoort. Het sacrament van boete en verzoening is de belangrijkste stap op de weg naar bekering en verzoening.

In alle sacramenten zijn God en de mens betrokken. Ook bij de biecht heeft de mens een onmisbare inbreng. In de eerste plaats drukt de mens zijn berouw uit. Het proces van bekering is rijp geworden. De mens heeft in zijn eigen hart gekeken en stelt vast: 'ik deed dit verkeerd tegenover U, mijn God en tegenover de kerkgemeenschap. Ik heb oprechte spijt en zal beter doen'. Het mondeling uitspreken in een persoonlijke belijdenis is van groot belang. De mens erkent zijn zondige verleden, neemt er verantwoording voor op en stelt zich weer open voor God en de mensengemeenschap om beter te doen. Hoe belangrijk ook, het kan niet bij woorden alleen blijven. Er is ook de penitentie of het boetewerk. De priester geeft een passend boetewerk om het kwaad te herstellen waar mogelijk en om de nieuwe, bekeerde levenswijze in te oefenen. De grondtonaliteit is hier niet straf of vergelding maar wel de bereidheid om het herstel van de levensdraden met God en de medemens tastbaar en concreet te maken. In het absolutiegebed (zie de sacramentele kernwoorden hierboven) wordt de boeteling 'losgemaakt' (van het Latijnse absolvere) van zijn zondige verleden. Hij of zij wordt verzoend met God en de kerkgemeenschap. De levensdraden met God en medemensen zijn hersteld.

» Stefaan.franco@skynet.be ^ Naar boven